Bruiloft in De Wilp | Een warme trouwdag met brandweerauto's, rookbommen en een naderende onweersbui

Vrijdag 19 juni was het zover. De dag waarop D & M elkaar het jawoord zouden geven tijdens hun prachtige bruiloft in De Wilp. Voor mij was het een bruiloft dichtbij huis, op nog geen paar minuten rijden afstand. Dat kwam eigenlijk best goed uit, want er werd maar liefst 33 graden voorspeld. Een dag waarop rustig aan doen niet alleen prettig was, maar ook gewoon verstandig.

De voorbereidingen

Mijn dag begon bij de bruid, die zich klaarmaakte in het ouderlijk huis. Toen ik aankwam werd de laatste hand gelegd aan haar make-up en hing de jurk al klaar voor een nieuwe ronde foto's. Tenminste, dat was het plan. De vader van de bruid mocht de jurk namelijk nog niet zien en ik wilde hem graag buiten in een boom fotograferen. Dat betekende dus goed opletten waar vader zich bevond en ondertussen proberen de jurk ongezien naar buiten te krijgen. Een kleine missie op de vroege ochtend, maar missie geslaagd.

Tijdens het klaarmaken vertelde de bruid al dat de bruidegom waarschijnlijk te laat zou komen. Volgens haar gebeurde dat namelijk altijd. We moesten er wel een beetje om lachen, maar waren stiekem ook benieuwd of die voorspelling uit zou komen.

Ondertussen was Max onderweg naar de bruidegom om daar de voorbereidingen vast te leggen. Toen hij aankwam was de bruidegom alleen nog niet aanwezig. Dat voorspelde inderdaad niet veel goeds. Uiteindelijk verscheen hij gelukkig alsnog en kon ook daar de dag beginnen.

Zoals dat hoort op een ontspannen trouwdag werd eerst rustig ontbeten. Daarna kon het pak aan. In het pak zaten allerlei leuke persoonlijke teksten verwerkt die tijdens het aankleden ontdekt werden. Nog voordat alles helemaal klaar was kwam de volgende uitdaging voorbij. De bruidegom keek naar zijn handen en concludeerde dat zijn nagels misschien toch wat aandacht konden gebruiken. Er volgde een snelle knip- en schoonmaakbeurt, waarna het tijd was om tanden te poetsen. Het advies van zijn moeder om daarbij eerst het pak uit te trekken werd vriendelijk genegeerd. Alsof dat nog niet genoeg was bleek ook de corsage niet helemaal te passen en moest deze nog worden bijgeknipt. Uiteindelijk was alles geregeld en kon hij vertrekken. Misschien niet helemaal volgens planning, maar wel klaar voor zijn trouwdag.

First look tijdens de bruiloft in De Wilp

Het first look moment vond plaats in de voortuin van het ouderlijk huis. De bruid werd met haar ogen dicht naar haar plek gebracht, terwijl de bruidegom al klaar stond met zijn rug naar haar toe. Na het aftellen draaiden ze zich om en konden ze elkaar eindelijk zien.

Zo'n eerste ontmoeting blijft altijd een bijzonder moment. Even alleen oog voor elkaar, voordat de rest van de dag begint.

En voor wie zich afvroeg of de voorspelling van de bruid uitkwam... ja hoor. De bruidegom was inderdaad nét iets later dan gepland. Gelukkig zonder gevolgen, want uiteindelijk verliep de rest van de dag heerlijk ontspannen.

Loveshoot in Beetsterzwaag

Na de first look vertrokken we direct richting Beetsterzwaag voor de loveshoot. Onze eerste stop was een bosgebied met een vlonder over het water. Nog voordat we daadwerkelijk het bos in liepen, kwamen we langs een grote kas vol planten. Dat zag er direct veelbelovend uit. De kas bleek onderdeel te zijn van een dagbesteding en de mensen die daar aanwezig waren nodigden ons meteen uit om binnen foto's te maken.

Dat hoef je natuurlijk geen twee keer te vragen.

Na een paar foto's tussen het groen gingen we verder het bos in. Daar vonden we prachtige bomenlanen waar het zonlicht mooi tussendoor viel. Onderweg naar de vlonder kwamen we steeds weer nieuwe plekjes tegen waar we even wilden stoppen. De vogels lieten zich ook goed horen, wat voor een rustige sfeer zorgde. Er ging nog een drone de lucht in voor wat beelden van bovenaf en bij de vlonder maakten we nog een serie foto's.

Inmiddels begon de warmte wel echt voelbaar te worden. Vooral voor de bruidegom in zijn pak. Al moet ik zeggen dat iedereen het warm had. Met 33 graden was dat ook niet zo gek.

Omdat we mooi op schema liepen, konden we nog door naar een tweede locatie. Een plek die voor D & M extra bijzonder was, omdat hier het aanzoek had plaatsgevonden. Met een bruggetje, baby-eendjes in het water, mooie bomenlanen en de borg op de achtergrond was dat geen verkeerde plek om op één knie te gaan. We maakten hier nog een serie foto's voordat we weer teruggingen richting de trouwlocatie.

Een ceremonie in de tuin

Na de fotoshoot reden we weer terug naar de trouwlocatie. De ceremonie zou plaatsvinden in de tuin van het ouderlijk huis van de bruid, waardoor alles lekker dichtbij elkaar bleef. Met deze temperaturen was dat helemaal geen straf. We liepen mooi op schema en konden het rustig aan doen. Dat was eigenlijk de rode draad van de dag. Niet haasten, niet rennen, gewoon rustig alles beleven.

Bij terugkomst stonden er heerlijke broodjes klaar en konden we even bijkomen van de warmte. Terwijl de gasten langzaam binnendruppelden begonnen ook de zenuwen bij het bruidspaar een beetje op te lopen. Vanuit het huis konden ze precies zien wie er al aanwezig waren en wie nog niet. Regelmatig werd er even door het raam gekeken om de laatste ontwikkelingen in de gaten te houden. Stiekem best grappig om te zien.

Niet veel later was iedereen aanwezig en kon de ceremonie beginnen. De tuin was prachtig aangekleed met bloemen en voordat het bruidspaar verscheen werden de gasten alvast voorzien van koude drankjes uit een kruiwagen. Geen overbodige luxe op een dag als deze.

De bruidegom nam als eerste plaats bij de ceremonie en even later verscheen de bruid samen met haar vader, die haar weggaf aan haar aanstaande. Er werden mooie verhalen verteld over het bruidspaar en vervolgens waren daar de geloften. Persoonlijke woorden, mooie herinneringen en af en toe een brok in de keel.

Na het jawoord en de kus was het tijd voor de ringen. Althans, dat was het plan. Door de warmte waren de vingers van de bruidegom iets enthousiaster opgezet dan normaal. De ring had daar duidelijk geen rekening mee gehouden. Met wat water, een beetje zeep en de nodige hulp kwam de ring uiteindelijk toch op de juiste plek terecht.

Daarna werden de handtekeningen gezet en verliet het bruidspaar de ceremonie met een prachtige dip kiss midden in het gangpad.

Sirenes tijdens de taart

Na de ceremonie was het tijd om te proosten. Het bruidspaar deed zelfs een shotje met alle gasten. Ondertussen stond er een prachtige sweet table klaar die er bijna te mooi uitzag om aan te beginnen. Bijna, want uiteindelijk werd er natuurlijk gewoon van genoten. Daar is taart tenslotte voor. Na het aansnijden van de taart zocht iedereen even de schaduw op. Ondanks het fijne briesje bleef het ontzettend warm. Dat gold niet alleen voor de gasten, maar zeker ook voor het bruidspaar.

En toen verschenen er opeens sirenes. Niet zomaar sirenes, maar brandweersirenes.

De bruidegom zit namelijk bij de brandweer en zijn collega's hadden een verrassing georganiseerd. Met twee brandweerwagens kwamen ze het terrein op gereden. Vervolgens maakten ze met de slangen een boog waar het bruidspaar onderdoor mocht lopen.

Dat zorgde voor veel enthousiasme bij de gasten en leverde natuurlijk leuke foto's op. Respect trouwens voor de brandweermannen die op deze dag in hun pakken rondliepen. Iedereen had het al warm, maar zij deden daar nog een schepje bovenop.

Groepsfoto's, polaroids en een familieoptreden

Na het bezoek van de brandweer was het tijd voor de groepsfoto's. Er stond een flinke lijst klaar en met deze temperaturen wilde niemand daar langer mee bezig zijn dan nodig was. Dankzij een goede samenwerking met de ceremoniemeester verliep alles gelukkig vlot. De grootste uitdaging blijft toch altijd de groepsfoto met iedereen erop. Er kijkt altijd wel iemand net de verkeerde kant op.

Toen de groepsfoto's erop zaten volgde er nog een leuke verrassing voor de bruidegom.

Een paar weken eerder had de bruid namelijk een boudoirshoot bij mij gedaan. Het plan was om die foto's tijdens de bruiloft op een originele manier cadeau te geven. De foto's waren afgedrukt als polaroids en werden één voor één door verschillende dames aan de bruidegom overhandigd.

De eerste foto kwam aan en de bruidegom had werkelijk geen idee wat er gebeurde. Langzaam begon het kwartje te vallen en werd duidelijk wat de verrassing was. Ontzettend leuk om mee te maken.

Daarna volgden nog verschillende speeches en stond er een optreden van de familie op het programma. Dit optreden zou ongeveer vijfentwintig minuten duren, dus de verwachtingen waren hooggespannen.

Toen kwam de vader van de bruid aanlopen. In een lange rode jurk. Zijn dochter liep naast hem in een zwart pak. Moeder vertelde ondertussen het liefdesverhaal van het bruidspaar terwijl vader en dochter bij ieder hoofdstuk een nieuw stukje uitbeeldden. Bij elk onderdeel hoorde weer een ander liedje en langzaam veranderde het optreden in een compleet feest. Er werd gezongen, gedanst en gelachen. Op een gegeven moment kwam zelfs de polonaise voorbij en stond bijna iedereen mee te doen. Het was duidelijk dat hier veel tijd en moeite in was gestoken en dat werd enorm gewaardeerd.

Eten, ijs en een beetje afkoelen

Na alle activiteiten was het tijd voor eten. We liepen inmiddels niet meer helemaal volgens schema, maar dat maakte eigenlijk niemand iets uit. Na de ceremonie verdwijnt het strakke tijdschema vaak vanzelf een beetje naar de achtergrond.

Iedereen kon op zijn gemak eten halen en even bijkomen van de warmte. Het was gezellig, ontspannen en precies zoals een zomerse trouwdag hoort te zijn.

Als afsluiter verscheen er ook nog ijs.

Er was waarschijnlijk geen betere dag denkbaar voor ijs dan deze dag. Iedereen stond namelijk te zweten. Echt iedereen. Gelukkig zakte de zon langzaam richting de horizon waardoor er steeds meer schaduw ontstond. De wind was nog steeds aanwezig en dat maakte het een stuk aangenamer.

Gouden licht, rookbommen en een onweersbui

Het eten was nog niet afgelopen of de avondgasten begonnen al binnen te komen. De band stond klaar om er een feestje van te maken en het feest zou zich verder voortzetten in de tent.

Alleen was het nog steeds behoorlijk warm. Sterker nog, juist op het moment dat we dachten dat het aangenamer werd besloot de wind ermee te stoppen. Alsof die ook klaar was met de hitte.

Gelukkig verscheen tegelijkertijd het mooie gouden avondlicht waar fotografen zo blij van worden. Daarmee ontstond ook het idee om nog rookbommen te gebruiken voor een groepsfoto.

We vonden een prachtige plek met de laagstaande zon op de achtergrond. Eerst maakten we nog wat foto's van D & M samen tijdens het gouden uur. Daarna verzamelde de hele groep zich achter hen en konden de rookbommen worden afgestoken. Dat zorgde voor prachtige kleuren en unieke foto's. Een mooie afsluiter van een dag die al vol verrassingen zat.

Daarna zat mijn werkdag erop. Tijd om de spullen in te pakken en weer richting huis te gaan. Het feest ging gelukkig nog even door, al hing er nog één verrassing in de lucht.

Letterlijk. Er was namelijk een flinke onweersbui onderweg. Na een dag met 33 graden was dat misschien ook niet zo verrassend. De lucht zag er in ieder geval indrukwekkend uit. Ik hoop dat de tent is blijven staan, want het ging er later behoorlijk stevig aan toe.

D & M, bedankt dat ik aanwezig mocht zijn op jullie trouwdag en al deze mooie momenten vast mocht leggen. Wat hebben jullie een bijzondere dag gehad, vol liefde, humor, verrassingen en mensen die zichtbaar genoten van jullie dag.

Ik wens jullie alle liefde en geluk toe voor de toekomst.

Liefs,

Lisa